Koniczyna czerwona czy biała? Poznaj najważniejsze różnice

Wśród roślin motylkowatych drobnonasiennych koniczyny są jednymi z najczęściej wykorzystywanych przy produkcji wartościowych pasz objętościowych. Zasiewane w czystym siewie oraz jako komponent mieszanek traw wzbogacają żywienie o smakowite i tanie w produkcji naturalne białko. Koniczyna czerwona oraz koniczyna biała są najczęściej wybieranymi gatunkami przez polskich producentów.

Koniczyna czerwona idealna do koszenia

Gatunek ten nadaje się przede wszystkim na użytkowanie kośne, dostarczając wysokich plonów także podczas okresowych niedoborów wody. Wysiana w czystym siewie daje możliwość zbioru wysokobiałkowej paszy przez okres 2-3 lat. Koniczyna czerwona jako dodatek sprawdza się w mieszankach z trawami na grunty mineralne i organiczne.

Koniczyna biała jako uzupełnienie runi kośno-pastwiskowej

Koniczyna biała jest w porównaniu do koniczyny czerwonej nieco niższa i stanowi doskonałe uzupełnienie runi pastwiskowej i łąk użytkowanych przemiennie. Na uwagę zasługuje bardzo wysoka odporność na częste spasanie i udeptywanie. Kilkuprocentowy udział koniczyny białej w runi zwiększa znacznie smakowitość i podnosi walory żyweniowe.

Najważniejsze różnice

Właściwości Koniczyny białej:
łodyga: płożąca
wysokość: 30-40 cm
kwiatostan: biała główka z mniejsząl liczbą kwiatków

Przeznaczenie
- uprawa polowa, mieszanki pastwiskowe, mieszanki kośno-pastwiskowe

Właściwości koniczyny czerwonej:
łodyga: wzniesiona
wysokość: 50-80 cm
kwiatostan: czerwona główka z licznymi kwiatkami

Przeznaczenie:
uprawa polowa, mieszanki kośne